| تبليغات | X |
 |
 |
|
| غزل مولانا (دیوان شمس) و سیری در عرفان و شخصیت مولانا |
|
تدبير كند بنده و تقدير نداند * تدبير به تقدير خداوند نماند .......................... بنده چو بينديشد پيداست چه بيند * حيله بكند ليك خدايي نتواند .......................... گامي دو چنان آيد كو راست نهادست * وانگاه كه داند كه كجاهاش كشاند .......................... استيزه مكن مملكت عشق طلب كن * كين مملكتت از ملك الموت رهاند .......................... باري تو بهل كام خود و نور خرد گير * كين كام ترا زود به ناكام رساند .......................... اشكاري شه باش و مجو هيچ شكاري * كاشكار ترا باز اجل باز ستاند .......................... چون باز شهي رو به سوي طبله بازش * كان طبله ترا نوش دهد طبل نخواند .......................... از شاه وفادارتر امروز كسي نيست * خر جانب او ران كه ترا هيچ نراند .......................... زنداني مرگند همه خلق يقين دان * محبوس ترا از تك زندان نرهاند .......................... داني كه در اين كوي رضا بانگ سگان چيست * تا هر كه مخنث بود آتش برماند .......................... حاشا ز سواري كه بود عاشق اين راه * كه بانگ سگ كوي دلش را بطپاند .......................... |
|
+ نوشته شده در
جمعه 1 شهریور1387ساعت 1:28 توسط بهنام کشانی |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
گر گــــــــــــــران و گر شتابنده بـود
آنك جويـــــــــــــــندست يابنده بود در طـــلب زن دايما تو هر دو دست كه طـــــــلب در راه نيكو رهبرسـت لنگ و لوك و خفتهشكل و بـيادب سوي او ميغـيژ و او را ميطــلب ---------------------------------------------- هر كـــــــــــــجا بوي خوش آيد بو بريد ســـــــــوي آن سر كاشناي آن سريد هر كجــــــــــا لطفي ببيني از كسي سوي اصـــــــل لطف ره يابي عسي اين همه خوشـــها ز درياييست ژرف جزو را بگرار و بر كــــــــــــــل دار طرف |
| پیوندهای روزانه |
|
فرهنگ لغت معین و دهخدا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
غزلیات مباحثی در عرفان و مولانا اخبار مرتبط با مولانا |
|
RSS
|
