غزلیات مولانا

غزل چهل و نهم

ghazale-molana — Thu, 21 Aug 2008 21:57:18 GMT

تدبير كند بنده و تقدير نداند * تدبير به تقدير خداوند نماند
..........................
بنده چو بينديشد پيداست چه بيند * حيله بكند ليك خدايي نتواند
..........................
گامي دو چنان آيد كو راست نهادست * وانگاه كه داند كه كجاهاش كشاند
..........................
استيزه مكن مملكت عشق طلب كن * كين مملكتت از ملك الموت رهاند
..........................
باري تو بهل كام خود و نور خرد گير * كين كام ترا زود به ناكام رساند
..........................
اشكاري شه باش و مجو هيچ شكاري * كاشكار ترا باز اجل باز ستاند
..........................
چون باز شهي رو به سوي طبله بازش * كان طبله ترا نوش دهد طبل نخواند
..........................
از شاه وفادارتر امروز كسي نيست * خر جانب او ران كه ترا هيچ نراند
..........................
زنداني مرگند همه خلق يقين دان * محبوس ترا از تك زندان نرهاند
..........................
داني كه در اين كوي رضا بانگ سگان چيست * تا هر كه مخنث بود آتش برماند
..........................
حاشا ز سواري كه بود عاشق اين راه * كه بانگ سگ كوي دلش را بطپاند
..........................

غزل چهل و هشتم

ghazale-molana — Tue, 19 Aug 2008 09:04:18 GMT

با سلام درود
قبل از هر چیز باید از همه دوستان و بازدید کنندگان و کسانی که نظر دادن عذر خواهی کنم بخاطر وقفه ای که در آپ کردن بوجود آمد.چند وقتی بود مشکل داشتم با کامپیوترم از امروز دوباره سعی می کنم هر روز آپ کنم.

جانا بيار باده كه ايام مي رود * تلخي غم به لذت آن جام مي رود

..........................

جامي كه عقل و روح حريف و جليس اوست * ني نفس كوردل كه سوي دام مي رود

..........................

با جام آتشين چو تو از در درآمدي * وسواس و غم چو دود سوي بام مي رود

..........................

گر بر سرت گلست مشويش شتاب كن * بر آب و گل بساز كه هنگام مي رود

..........................

آن چيز را بجوش كه او هوش مي برد * وان خام را بپز كه سخن خام مي رود

..........................

زان باده داده اي تو به خورشيد و ماه و چرخ * هر يك بدان نشاط چنين رام مي رود

..........................

والله كه ذره نيز از آن جام بي خودست * از كرم مست گشته به اكرام مي رود

..........................

آرام بخش جان را زان مي كه از تفش * صبر و قرار و توبه و آرام مي رود

..........................

چون بوي وي رسد به خماران بود چنانك * آن مادر رحيم بر ايتام مي رود

..........................

امروز خاك جرعه مي سير سير خورد * خورشيدوار جام كرم عام مي رود

..........................

سوي كشنده آيد كشته چنانك زود * خون از بدن به شيشه حجام مي رود

..........................

چون كعبه كه رود به در خانه ولي * اين رحمت خداي به ارحام مي رود

..........................

تا مست نيست از همه لنگان سپس ترست * در بي خودي به كعبه به يك گام مي رود

..........................

تا با خودست راز نهان دارد از ادب * چون مست شد چه چاره كه خودكام مي رود

..........................

خاموش و نام باده مگو پيش مرد خام * چون خاطرش به باده بدنام مي رود

..........................

غزل چهل و هفتم

ghazale-molana — Sat, 05 Jul 2008 17:08:31 GMT

درود بر همه ياران
بدون مقدمه بازگشتم....

نگفتم دوش اي زين بخاري * كه نتواني رضا دادن بخواري
..........................
در آن جانها كه شكر رويد از حق * شكر باشد ز هر حسيش جاري
..........................
اگر صد خنب سركه دركشد او * نه تلخي بيني او را ني نزاري
..........................
خدايت چون سرمستي ندادست * حذر كن تا سرمستي نخاري
..........................
از آن سر چون سر جان را شرابست * همي نوشد شراب اختياري
..........................
ز تو خنده همي پنهان كند او * كه او خمريست و تو مسكين خماري
..........................
چو داد آن خواجه را سركه فروشي * چه شيرين كرد بر وي سوكواري
..........................
گوارش خر از آن رخسار چون ماه * كزان يابند مردان خوش گواري
..........................
درآيد در تن تو نور آن ماه * چنان كندر زمين لطف بهاري
..........................
ببخشد مر ترا هم خلعت سبز * رهاند مر ترا از خاكساري
..........................
تصورها همه زين بوي برده * برون روژيده از دل چون دراري
..........................
تفضل ايها الساقي و اوفر * و لكن لا براح مستعار
..........................
و صبحنا بخمر مستطاب * فان اليمن جما في ابتكار
..........................
و مسينا بخمر من صبوح * و دم و اسلم ايا خيرالمداري
..........................

غزل چهل و ششم

ghazale-molana — Thu, 12 Jun 2008 04:35:41 GMT

درود بر دوستان عزیز
قبل از هر چیز از همه دوستان عذر خواهی می کنم برای اینکه چند روزی وبلاگ را آپدیت نکردم. 13 روز دیگه کنکور دارم،به همین دلیل فرصت نکردم که آپ کنم.
و اما بازهم مولانا و باز هم ستاد ناظری.
این غزل را استاد "شهرام ناظری" در آلبوم "خط سوم (سفر به دیگر سو)" به زیبایی هر چه تمام اجرا نموده اند. که به همه دوستان پیشنهاد می کنم که حتما این تصنیف و به طور کلی این آلبوم را تهیه کنند. متاسفانه لینک دانلود این تصنیف را پیدا نکردم. اگر از دوستان کسی لینک دانلود اون را داره حتما در نظرات بذاره.

با من صنما دل يك دله كن * گر سر ننهم آنگه گله كن
..........................
مجنون شده ام از بهر خدا * زان زلف خوشت يك سلسله كن
..........................
سي پاره بكف در چله شدي * سي پاره منم ترك چله كن
..........................
مجهول مرو با غول مرو * زنهار سفر با قافله كن
..........................
اي مطرب دل زان نغمه خوش * اين مغز مرا پر مشغله كن
..........................
اي زهره و مه زان شعله رو * دو چشم مرا دو مشعله كن
..........................
اي موسي جان شبان شده اي * بر طور برو ترك گله كن
..........................
نعلين زد و پا بيرون كن و رو * در دست طوي پا آبله كن
..........................
تكيه گه تو حق شد نه عصا * انداز عصا وان را يله كن
..........................
فرعون هوا چون شد حيوان * در گردن او رو زنگله كن
..........................

غزل چهل و پنجم

ghazale-molana — Sun, 01 Jun 2008 21:44:20 GMT

عاشقم از عاشقان نگريختم * وز مصاف اي پهلوان نگريختم
..........................
حمله بردم سوي شيران همچو شير * همچو روبه از ميان نگريختم
..........................
قصد بام آسمان مي داشتم * از ميان نردبان نگريختم
..........................
چونكه من دارو بدم هر درد را * از صداع اين و آن نگريختم
..........................
هيچ ديدي دارو كز دردي گريخت * داروم من همچنان نگريختم
..........................
پيرو پيغامبران بودم به جان * من ز تهديد خسان نگريختم
..........................
زنده كوشم در شكار زندگي * زنده باشم چون ز جان نگريختم
..........................
چشم تيراندازش آنگه يافتم * كه ز تير خركمان نگريختم
..........................
زخم تيغ و تير من منصور شد * چونكه از زخم سنان نگريختم
..........................
بحر قندم از ترش باكيم نيست * سودمندم از زيان نگريختم
..........................
شمس تبريزي چو آمد آشكار * ز آشكارا و نهان نگريختم
..........................

غزل چهل و چهارم

ghazale-molana — Sun, 25 May 2008 21:59:18 GMT

درود بر همه دوستاران مولانا
قسمت هایی از غزل امشب را نیز استاد شهرام ناظری در آلبوم "شور رومی" و در آهنگ های "فنایم من "1 ، "ماوراء" و "فنایم من 2" اجرا کرده اند.

از آن باده ندانم چون فنايم * از آن بيجا نمي دانم كجايم
..........................
زماني قعر دريايي درافتم * دمي ديگر چو خورشيدي برآيم
..........................
زماني از من آبستن جهاني * زماني چون جهان خلقي بزايم
..........................
چو طوطي جان شكر خايد به ناگه * شوم سرمست و طوطي را بخايم
..........................
به جايي در نگنجيدم به عالم * بجز آن يار بي جا را نشايم
..........................
منم آن رند مست سخت شيدا * ميان جمله رندان هاي هايم
..........................
مرا گويي چرا با خود نيايي * تو بنما خود كه تا با خود بيايم
..........................
مرا سايه هما چندان نوازد * كه گويي سايه او شد من همايم
..........................
بديدم حسن را سرمست مي گفت * بلايم من بلايم من بلايم
..........................
جوابش آمد از هر سو ز صد جان * ترايم من ترايم من ترايم
..........................
تو آن نوري كه با موسي همي گفت * خدايم من خدايم من خدايم
..........................
بگفتم شمس تبريزي كيي گفت * شمايم من شمايم من شمايم
..........................

غزل چهل و سوم

ghazale-molana — Fri, 23 May 2008 14:13:18 GMT

درود بر همه دوستداران مولانا
قسمت هایی از غزلی که امروز قرار دادم را استاد شهرام ناظری در آلبوم "شور رومی" و در آهنگ "عرفانی" با حالت عرفانی خاصی اجرا کرده اند که به همه دوستان پیشنهاد می کنم به این آلبوم گوش بدهند.

زين دو هزاران من و ما اي عجبا من چه منم * گوش بنه عربده را دست منه بر دهنم
..........................
چونك من از دست شدم در ره من شيشه منه * ور بنهي پا بنهم هرچه بيابم شكنم
..........................
لطف صلاح دل و دين تافت ميان دل من * شمع دلست او به جهان من كيم او را لگنم
..........................
زانك دلم هر نفسي دنگ خيال تو بود * گر طربي در طربم گر حزني در حزنم
..........................
تلخ كني تلخ شوم لطف كني لطف شوم * با تو خوشست اي صنم لب شكر خوش ذقنم
..........................
اصل تويي من چه كسم آينه اي در كف تو * هر چه نمايي بشوم آينه ممتحنم
..........................
تو به صفت سرو چمن من به صفت سايه تو * چونك شدم سايه گل پهلوي گل خيمه زنم
..........................
بي تو اگر گل شكنم خار شود در كف من * ور همه خارم ز تو من جمله گل و ياسمنم
..........................
دم بدم از خون جگر ساغر خونابه كشم * هر نفسي كوزه خود بر در ساقي شكنم
..........................
دست برم هر نفسي سوي گريبان بتي * تا بخراشد رخ من تا بدرد پيرهنم
..........................

دانلود آهنگ عرفانی از آلبوم شور رومی

غزل چهل و دوم

ghazale-molana — Tue, 20 May 2008 19:46:52 GMT

سلام و درود
با عرض پوزش از همه دوستانی که سر می زنند و نظر می دن ولی متاسفانه فرصت نمی کنم جوابشون را بدم.
انشاء الله از یک ماه دیگه از خجالت همه دوستان در می آم.
اما غزل امشب را به درخواست دوست عزیزم امیر قرار میدم.

حيلت رها كن عاشقا ديوانه شو ديوانه شو * وندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو
..........................
هم خويش را بيگانه كن هم خانه را ويرانه كن * وانگه بيا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو
..........................
رو سينه را چون سينه ها هفت آب شو از كينه ها * وانگه شراب عشق را پيمانه شو پيمانه شو
..........................
بايد كه جمله جان شوي تا لايق جانان شوي * گر سوي مستان مي روي مستانه شو مستانه شو
..........................
آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده * آن گوش و عارض بايدت دردانه شو دردانه شو
..........................
چون جان تو شد در هوا ز افسانه شيرين ما * فاني شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شو
..........................
تو ليله القبري برو تا ليله القدري شوي * چون قدر مر ارواح را كاشانه شو كاشانه شو
..........................
انديشه ات جايي رود وانگه ترا آنجا كشد * ز انديشه بگذر چون قضا پيشانه شو پيشانه شو
..........................
قفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دلهاي ما * مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو
..........................
بنواخت نور مصطفي آن استن حنانه را * كمتر زچوبي نيستي حنانه شو حنانه شو
..........................
گويد سليمان مر ترا بشنو لسان الطير را * دامي و مرغ از تو رمد رو لانه شو رولانه شو
..........................
گر چهره بنمايد صنم پر شو ازو چون آينه * وز زلف بگشايد صنم رو شانه شو رو شانه شو
..........................
تاكي دوشاخه چون رخي تاكي چو بيذق كم تكي * تاكي چو فرزين كژ روي فرزانه شو فرزانه شو
..........................
شكرانه دادي عشق را از تحفه ها و مالها * هل مال را خود را بده شكرانه شو شكرانه شو
..........................
يك مدتي اركان بدي يك مدتي حيوان بدي * يك مدتي چون جان شدي جانانه شوجانانه شو
..........................
اي ناطقه بر بام و در تاكي روي در خانه پر * نطق زبان را ترك كن بي چانه شوبي چانه شو
..........................

غزل چهل و یکم

ghazale-molana — Sun, 18 May 2008 03:34:56 GMT

شد سحر اي ساقي مانوش نوش * اي ز رخت در دل ما جوش جوش
..........................
بادهحمراي تو همچو پلنگ * گرگ غم اندر كف او موش موش
..........................
چونكه برآيد بقصور دماغ * افتد از بام نگون هوش هوش
..........................
چونكه كشد گوش خرد سوي خود * گويد از درد خرد كوش كوش
..........................
گويدش او خيز بجان سجده كن * در قدم اين قمر مي فروش
..........................
گفت كي آمد كه نديدم منش * گفت كه خفته بودي دوش دوش
..........................
عاشق آمد بر معشوق مست * كه ببرد بوسي از آن سوش هوش
..........................
عشق سوي غيب زند نعره ها * برحس حيوان نزند آن خروش
..........................
شهر پر از بانگ خر و گاو شد * برسركه باشد بانگ وحوش
..........................
ترك سواريست برين يك قدح * ساغر ديگر جهت قوش قوش
..........................
چون كه شدي پر ز مي لايزال * مسخ نبيني قدح نوش نوش
..........................
جمله جمادات سلامت كنند * راز بگويند چه خويش و چه نوش
..........................
روح چو از مهر كنارت گرفت * روح شود پيش تو جمله نقوش
..........................
نوبت آن شد كه زنم چرخ من * عشق غزل گويد بي روي پوش
..........................
همچو گل سرخ سواري كند * جمله رياحين پي او چون جيوش
..........................
نقل بيار و مي پيشم نشين * اي رخ تو شمع و دمت آتشين
..........................

سماع

ghazale-molana — Fri, 16 May 2008 08:29:18 GMT

پیدایش سماع :

تاریخ نشان میدهد در آغاز آفرینش ، آن روزگاران که انسان خود را شناخته و شایسته تفکر و تصمیم گیری دانسته ، موسیقی را نخستین انعکاس التهاب و شور ، هیجان و شوق درونی خود دیده است . که در خارج از وجودش تحقق یافته و موجب حالت و جد و حال ، طرب و نشاط گردیده ،زمانی هم حزن و اندوه ، اما در عین حال ، اثر تسکین دهنده ، و آرامش آورنده با خود همراه داشته است .

در پی این دانشتن عده ای از اهل تحقیق سفر در تاریخ را آغاز کردند ، بیوت الهی که در آنها بر پیامبران وحی نازل شده است ، شهر و دیار کوچه و بازار ، کاخهای ویران و برقرار مانده را گشته اند تا شاید بر این مدعا دلیل بیابند و به جامعه محققان پیشکش کنند . ذوق دانستن و شوق یافتن مقصود ، مسافران وادی تاریخ را به سرمنزل مقصود راسانیده ، هرکدام به در یافتن از حقایقی مسرور گشته اند و همان یافته خویش را تاریخچه پیدایش سماع دانسته اند .

گفته اند : آنگاه که تاج " خلقت بیدی " ( سوره ص آیه 75 ) را خدای تعالی به دوست خویش بر سر آدم نهاد و شرف " خلق الله آدم علی صورته " ( شرح تفسیر جوادی آملی ج 5 ص 217 ) به او عنایت گردید ، حله " نفخت فیه من روحی " ( سوره ص آیه 72 ) در برش پوشانیده شد ، تکانی خورد عطسه ای زد و سربلند کرد و گفت " الحمد الله الرب العالمین " . پاسخ آمد : " یرحمک ربک یا آدم للرحمه خلقک " ( تاریخ انبیا ص 90 ) .